|
Pompy perystaltyczne. Cechy użytkowe, budowa, zasada działania |
|
|
|
|
 pompa perystaltyczna Pompy perystaltyczne, nazywane również jelitowymi, są urządzeniami przeznaczonymi do transportu trudnych w pompowaniu mediów. Dzięki następującym cechom użytkowym pompy perystaltyczne spotkać można w prawie każdym miejscu różnych procesów przemysłowych i spożywczych:
- transport bardzo ściernych cieczy z dużymi zanieczyszczeniami stałymi,
- praca na sucho bez medium,
- transport bardzo lepkich mediów,
- transport gęstych mediów,
- prostota działania, konstrukcji i naprawy,
- odporność chemiczna – elastomer jelita jest jedyną częścią stykającą się z cieczą,
- samozasysanie na sucho bez uprzedniego zalewania pompy i instalacji ssawnej,
- najdelikatniejszy transport wrażliwych cieczy – najniższy współczynnik ścinania medium,
- wydajność wprost proporcjonalna do prędkości obrotowej – możliwość dozowania.
Przykładowe aplikacje:
- oczyszczalnie ścieków,
- przemysł chemiczny i petrochemiczny,
- przemysł papierniczy i celulozowy,
- przemysł tłuszczowy i mydlarski,
- przemysł farb i lakierów,
- przemysł tekstylny,
- przemysł ceramiczny, rolnictwo,
- mleczarstwo,
- przemysł spożywczy i browarniczy,
- przemysł przetwórstwa mięsa i ryb,
- przemysł kosmetyczny i garbarstwo.
Zasada działania:
Głowica pompy składa się z dwóch części: wirnika i obudowy. Wąż umieszczony jest między rolkami wirnika a obudową. Rolki umieszczone w wirniku obracają się wokół własnej osi naciskając wąż, co powoduje przemieszczanie cieczy. Wąż za wałkiem odzyskuje swój kształt, tworzy się próżnia i zasysana jest nowa porcja cieczy. Porcja cieczy przemieszczana jest między rolkami. Jej wielkość zależy od średnicy węża i geometrii wirnika. Przepływ zależy od wielkości porcji i prędkości obrotowej wirnika.
|